İki 28 aralığı beraber geçirdik. İkisi de harika günlerdi ve ilki bana çok sağlam bir dost verdi. Bu gün 28 aralık ve hiç heyecan verici-güzel bir şey olmadı. Garip geldi şu an düşününce. Ara ara zaten kaldırması zor bir gerçek olarak fark ediyorum bunu:
Sen uzaktasın ve yanında olamıyorum.
Zaten senin için yeterince zorken, bir de ben canını sıkmak istemiyorum. Yapabileceğim en iyi şey söz vermek sanırım ve söz sana, sen yazın geri döndüğünde aramıza, kocaman kestaneli bir pasta ve bir şişe limonata-biliyorum çünkü, kola sevmezsin sen-ile çalacağım kapını. Sen bunu okuduğun halde büyük bir nezaket göstererek şaşırmış gibi yapacaksın. Öyle gerektiği için değil, öyle mutlu olduğundan ama.
Diğerleri gelecek ardından. Dördümüz, "marşmelov" olacağız gene parkeler üzerinde.
Ne mutlu, hayatımda tanıdığım en gerçek, en doğal, en şaşırtıcı insan; doğuştan protest, kocaman kıvırcık saçlı kız... Ne mutlu ki bu dünyada olduğu günler, yıllar artıyor. Ne mutlu ki varsın.
Diye düşünürken, bunu yüzüne söylemenin keyfini tadacağım o gün.
Sen ben ve diğer yarısı "marşmelov"un, güzel yaşadık, güzel günler gördük, gene göreceğiz. Ve ne olursa olsun her zaman beraberiz.
"Arkadaşlık birlikte geçen saatler, dakikalar değildir sadece" demek düşüyor sanırım geriye.
Mutlu ol, sağlam kal Fermie,
Şimdilik böyle işte.
"where will i be this time tomorrow?
jumped in joy or sinking in sorrow"
"anyway YOU should be doing all right
doing all right"
Home (She & Him)
13 yıl önce
2 yorum:
seviyorum ben sizi yahu hiihii evet
ehehe.
Biz de seni seviyorum Mavi saçlı kız =)
Yorum Gönder