Pazartesi son bir sınavın vardır, Cuma günü o haftanın son sınavını alelacele verir, çıkarsın okuldan. Sınav iyi geçmiştir, yorgun; ama heyecanlısındır. İki gün özgür gezebilecek, bir gün son sınavına girecek, ardından İstanbul'da başlayıp, Bruges'da devam eden ve gene İstanbul'da sona erecek dolu dolu bir sömestr geçireceksindir.
Eve gelip gene alelacele üstünü değiştirir, enstürmanını hazırlarsın. On dakika aradığın nota defterin, nota sehpasının üstünde, odanın ortasında "lök" diye durmaktadır. Aptallığına gülerek tıkarsın çantana bir kez daha aceleyle defteri, çıkarsın evden.
Acaip bir soğuk vurur yüzüne yol boyunca, İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuarı'nın kapısından içeri girer, hocanla buluşursun. "N'aber abicim?" der, gülümser "Perişan" dersin. Dersinize, okulun Saksafon bölüm başkanı da tanıklık eder, tonunu beğenir. Hocan ders bitimi, "Ufuk hoca sevdi seni" dediğinde, seneye buraya girmenin daha kolay oalcağını fark edersin, gülümseyerek ayrılırsın binadan.
Paltonda bırakıp sessize aldığın telefonun mesajlarla dolmuştur, süratle seni bekleyen arkadaşlarının yanına varırsın. Bir kadeh şarap ve uzun süredir görüşülmeyen çok yakın arkadaşlar bekler masada..
Biri, İrlanda'ya gideceğiz bir gün der sana hevesle, Oscar Wilde'ın orjinal dilinde oyunlarının olduğu deri kaplı bir kitabı sana hediye etmek istediğini; ancak kitabı bulamadığını söyler,ardından ta İngiltere'den aldığı ufak bir Beatles rozetini tutuşturur eline ayrılıma faslında:
"Aklında olayım da ara hayırsız herif"
Yorgun; ama mutlu, mutlu; ama yorgun varıp eve, şahsi tarifin olan kahvemsi şeyden hazırlar, en sevdiğin yazarların açtığı blogu okursun keyifle.
Uykunun gelmeye başladığı vakit o arar, böylece huzurla yatarsın yatağına. Bu gün de boşa geçmemiştir artık ne de olsa.
