I. Dönem Karnesi

Hazır okudan karne almama az kaldı, bir karne de kendime vereyim dedim. Durup pek iç açıcı değil:

Başarısız oluyorum diye kaçtığım her şey, üzerime daha çok, daha hızlı, daha öfkeli geliyor.

Hayatım ertelemelerle dolup taştı. Bu ertelemenin kanıtlarını her yerde görmem mümkün:

Panoya asılmış ders çalışma programları, okunması gereken kitaplar, aranması gereken aile üyeleri, spora başla yazılı bir kağıt, çalışmam gereken derslerin notları ve saksafon metodları...

Her şeyi yapmak isteyip, hiçbir şeyi tam olarak yapamama durumu,ya da birinin zamanında yaptığı paranoya tanımı baş gösterdi bende:

"Hiçbir şey olamama korkusu yüzünden hiçbir şey olamamak."

Üzerimde ertelediklerimden bir yığın oluşmaya başlamış gibi hissediyorum. Bir şeyleri erteledikçe daha da eziliyorum sanki.

Anlayacağın, ölümüm ertelediklerimden olacak.

Ama söz, yarın spora da başlıyorum, dersime de düzenli çalışacağım, aramam gerekenleri arayıp her gün saksafonumla da ilgileneceğim. Hepsine başlıyorum yarın.


Adam olmam ben evet. =)